ايمان روحى است كه محصول آن عبادت و بندگى است . روح قوّه براى جهاد و كارزار با دشمن و امر معاش و زندگى است . روح شهوت براى طعام و نوشيدنى و ازدواج ولذّت و تمتّع ؛ و روح بدن براى حركت و فعل است . پنج روح براى انبيا و ائمّه ، چهار روح براى اصحاب يمين و سه روح براى اصحاب شمال كه كفّار و منافقانند . « 1 » سپاس خدايى كه اندام كردارها را در ما برجا و استوار گردانيد ، يعنى در بدن ما چشم ، گوش ، زبان ، دست ، شكم ، شهوت و پا قرار داد ، تا با اين وسايل زندگى كرده ، نيازمندىهاى خود را بر طرف كنيم و بر حلّ مشكلات فائق آييم . حمد خدايى كه ما را با انواع روزىهاى پاك و حلال پرورش داد و به بخشش و عطاى خود توانگرمان ساخت و از نعمت خويش به ما سرمايهء مادّى و معنوى عنايت فرمود ! پس از آن ما را به وسيلهء انبيا و ائمّه عليهم السلام و قرآن و عقل و فطرت و وجدان امر به عبادت و اطاعت فرمود تا طاعت و بندگى و پيروى ما را از دستور بيازمايد و ما را نهى كرد تا مقدار توجّه ما را در امر تقوا و شكر ، آزمايش نمايد و اين آزمايش و آزمودن نه به خاطر اين است كه مجهولى بر وى معلوم شود ، بلكه براى اين است كه راه رشد و كمال به روى ما باز گردد . شكر نعمت امام صادق عليه السلام در باب شكر مىفرمايد : شُكْرُ النِّعْمَةِ اجْتِنابُ الْمَحارِمِ . « 2 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 66 / 179 ، باب 33 ، حديث 3 ؛ الكافى : 2 / 282 ، حديث 16 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 95 ، باب الشكر ، حديث 10 ؛ بحار الأنوار : 68 / 40 ، باب 61 ، حديث 29 .